Føroya Arbeiðsgevarafelag hevur í nýggjum bóklingi um vinnusjónarmið “Koyrið so á motorin” eina røð av uppskotum til, hvussu vit kunnu menna føroyska samfelagið. Eitt av høvuðstilmælunum er, at vit í Føroyum gerast meiri tilvitað um, at fyri at eitt og hvørt samfelag skal kunna mennast, so er fortreytin, at neyðuga tilfeingið er tøkt. Okkara tilfeingi eru fleiri: fólk, náttúrutilfeingi, kapitalur og vitan.

Bergur Poulsen, formaður í Føroya Arbeiðsgevarafelag sigur: “Skulu Føroyar gerast eitt vakstrarsamfelag, so mugu vit fara betri um okkara tilfeingi, vit mugu verja og røkja tað væl.”

Fólkið er dýrabarasta tilfeingið, sum eitt og hvørt land hevur, og avgerandi fyri møguleikarnar hjá einum landi at standa seg væl. Føroyska fólkagrundarlagið er ógvuliga lítið, og føroyska búskapareindin líður undir, at vit ikki hava sonevnda kritiska massan. Hetta merkir, at lága fólkatalið í Føroyum ger, at fíggjarliga grundarlagið fyri nógvum virksemi er ivasamt.

Vit eru einans sløk 50.000 fólk. Vit fáa - við okkara 2,3 børnum fyri hvørja kvinnu - lutfalsliga nógv børn samanborið við onnur Norðurlond, men fólkatalið í Føroyum veksur so at siga ikki. Lutfalsliga stórt undirskot er av kvinnum í arbeiðsførum og burðardyggum aldri, og nærum helvtin av okkara unga fólki, ið leitar sær uttanlands í útbúgvingarørindum, kemur ikki aftur her at búleikast eftir loknan lestur. Ein meting hjá Studni sigur, at umleið 150 ung í hvørjum árgangi koma ikki aftur til Føroya.

Tá vit frammanundan eru so fá, kann týdningurin av fólkavøkstri í Føroyum ikki yvirmetast, og Føroyar eru tískil eisini ógvuliga viðbreknar, tá talan er um fólkaflyting.

Føroya Arbeiðsgevarafelag er av tí fatan, at vit við at fremja tiltøkini í bóklinginum “Koyrið so á motorin” kunnu fáa gongd á búskaparligu menningina av føroyska samfelagnum. Hervið fáa vit eisini fólk at støðast og trívast í Føroyum. Tað førir fólkavøkstur við sær, sum aftur styrkir støðið undir føroysku búskapareindini. Tað er ein tílíkan positivan spiralvirknað, ið vit mugu seta gongd á.